Παρασκευή 8 Απριλίου 2016

χοες…. ψυχής…

χοες…. ψυχής…

Μια δρασκελιά γης
στο γύρισμα της σφαίρας και έφτασες,
στο ηλιόλουστο παρτέρι των Ολύμπιων κήπων.
Εκεί που οι νύμφες στήνουν αγγέλων ψαλμούς
στης Κασταλίας τα απύθμενα μυστικά.
Ασκί τραμουντάνας στρατεύτηκε,
και ανύψωσε το πνεύμα των Αθανάτων,
να χρήσουν ιερομνήμονες και πυλαγόρες.
«μίμηση πράξεως» και δάδας αρχέτυπα.
Λογικευόταν η αδερφοσύνη με μιας.
Στις παλαίστρες ο Ελλανοδίκης,
κραταίωνε υψηλά ιδεώδη και
σμίλευε αετώματα αιώνιων μνημείων.
Η γραφίδα κατακτήθηκε και ιστορήθηκε
του Ομφαλού της Γης το στερέωμα.
Οι θεοί πλανεύτηκαν.
Να λογοδοτήσουν στων αφρών το ξελόγιασμα βάλθηκαν,
σε οπλές Πήγασου, ακούμπησαν τους στίχους των ποιητών,
ικεσίες για το ορφάνεμα της κληρονομιάς μας.
Γονατιστός θα ικετεύσω,
θα στήσω θυσίες πυρίμορφων βωμών,
κροτίδες στα αστροπερπατάτηματα,
να λάμψει στων ζωφόρων τα ύψη,
το κλέος της επιστροφής,
από τα δικά μας  κλεμμένα στολίδια  …

Μα οι αρχαίοι θεοί δεν ξεχνούν
ποτέ τις χοές σκαμμένων ψυχών,
ούτε το καθρέφτισμα του ευγενούς μετάλλου
και ας κάνουν πως δε βλέπουν,
τη φλόγα της δάδας που καίει στο εκστασιασμένο πρόσωπο.


Β.Μεμου

Γ΄ Βραβειο

Κυριακή 27 Μαρτίου 2016

ανυποτακτοι....λογοι...,


ΠΑΣΧΑ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ


Ανοιξε την πορτα του είναι σου,
Κρατα τα νυχια γατζωμενα στο στερνο,
Θακουσεις τη νύχτα να σιγοκλαιει…
Τα ονειρα δεν φτανουν
Σε αραξοβολι..

Β.Μεμου

Σάββατο 26 Μαρτίου 2016

Χαιρε ω χαιρε Ελευθερια

Χαιρε ω χαιρε Ελευθερια

Σε γνώρισε,
Ο ποιητης
Σ’ ανάστησε
Και σε στόλισε με δόξες
στου Στρέφη το λιοστάσι.
Εκεί ξυπόλητη περπάτησες
Και στοίχειωσες
Κακοφορμισμένες πληγές,
Κυρά των Κυράδων.
Στ’ άγναντο σμιλεύτηκες,
από πένα νιόκοπου γητευτή των λέξεων
εσύ λεβεντόκορμη κόρη,
με λιτά τα μαλιά ν’ ανεμίζουν
στου αγέρα το μένος.
Και έθρεψες γενιές και γενιές.
Και βύζαξες αιματοβαμμένους.
Και θέριεψες δειλούς και ανθρωπάκια.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Β.Μεμου




Κυριακή 20 Μαρτίου 2016

δακρυα ενοχα

δακρυα ενοχα

κλεινεις τα ματια,
κρατας το σκοταδι αλυσοδεμενο,
θελεις να ουρλιαξεις,
θελεις να πνιξεις τις σιωπες στα φιλια...
κοιτας την σκια σου στον τοιχο....
ενα ψυχοκερι και φυγαμε για την αβυσο....
αληθεια...
πως μπορεσα να περπατησω
στο ιδιο πεζοδρομιο μαζι τους;
πως αφησα το φεγγαρι,
να ποτιζει με δακρυα τα κυκλαμινα νανθισουν;;;;;;;;;;;;
Β.Μεμου

Τρίτη 15 Μαρτίου 2016

απουσια

Θα φυγω ειπες..
Και εγδυσες με τα ματια σου την μοναξια μου
Κοιταζες επιμονα το παλιο ρολόι του τοιχου.
Σαν να φυτρωνες ξαφνικα από ονειρο.
Οι μνημες φτερουγισαν 
σαν πεταλουδες περγαμηνης…
Η ληθη ξαπλωσε ανασκελα στο ξυλοκρεβατο.
Τωρα το ξεραμε καλα
Και οι δυο μας,
ηταν αργα …
μα τοσο αργα….
Για νοσταλγιες…
Εκεινο το αστερι που αγναντευαμε…
Είναι τοσο θυμωμενο αποψε…
Β.Μεμου

Σάββατο 12 Μαρτίου 2016

νυχτερι στο χθες

νυχτερι στο χθες

εσυ… κορη του ηλιου,
του νοστου
και των αγουρων λωτων,
εσυ…νυμφη της Διονυσιακης μυσταγωγιας.
εσενα φωναζω,
αρχέγονη αντιφαση των άτρωτων δεησεων,
που σπαταλησες
ένα ολογιομο φεγγαρι
για το γινατι σου,
ξυπνα από τον ληθαργο.
βαλε κεντραδια τραγουδιων,
ναρματωσουμε
στεφανα παρθενων.
Ο καμπος καταποντηστηκε
και τραβηξε κατά το βουνο,
το μεθυσι εγινε ροδοσταμα ποθων.
Και εσυ παλιατσε,
Τροβαδουρε της μοναξιας,
Πως ξεπορτισες αλυσοδεμενος;
Β.Μεμου
12/3/2016
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ
ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ…ΠΟΛΛΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ
   



Τετάρτη 9 Μαρτίου 2016

Σια σενα...που πισωπλατιζουν…

Σια σενα...που πισωπλατιζουν….
Χρονια σου… πολλα
Το γιορτινο σου μεσοφορι
Εκεινο το πορφυρο,
Του παθους το χρωμα
Ντυνεσαι…
Χρονια τωρα….
Της νυχτας τα λουσμενα κυματα
Να ξεθωριασεις…
Κρατας την ανασα σου
στα σφιγμενα σου χειλη…
οι νοτες,
απασφαλισαν
την περονη της ντροπης…
σαν ξεχερσωνες όλα τα πλημεληματα.
κακουργημα ειπαν
την δικη σου ασυδωτη ορμηνεια
και φορτωσαν τον σταυρο του μαρτυριου,
στον κοκαλιάρικο ωμο σου.
Κοινη……
Ξεχασαν το γυναικα.
Και σε σενα….
Θα Πρεπει….
Τουτο το γιορτασι…
8/3/2016