Πέμπτη 3 Μαρτίου 2016

καλη τσικνοπεμπτη

Καλη τσικνοπεμπτη….


Φορα την μασκα σου αποψε…
Μονο για αποψε…
Ντυσου εσενα….
Κρατησου  στην μεση της σκηνης
-κομπαρσος στην ιδια την ζωη σου-
θα σε αναγνωρισουν λιγοι…
θυμασαι που χαλασες,
ολες τις χελιδονοφωλιες,
το απομεσημερο;
Αποκρια σημερα….
Ο δρομος της αληθειας
Δεν θελει οδοιπόρους….

Β.Μεμου

Τρίτη 1 Μαρτίου 2016

Ωρες καρφωμένες στο μηδεν..

Ωρες καρφωμένες στο μηδεν..
Το διπατο τοτε..
Εκει μακρινο….
Τοτε…
Αρχοντικο,
Βγηκες να κλαψεις.
Αλτρουισμος,
Ανταριασμα βροχης,
Παιδεμα της σκεψης…
Το αλλοτινο…τοτε…
Νομαδες,
Νοτιαδες,
Αναπαμός,
Ρολοι που μεταλλάσσονται,
Λογοι, που στηριζουν την υπαρξη…
Τωρα… μισογκρεμισμενο
Σαν κουφαρι σαπιου καϊκιού,
Σαν ονειρα που ποδοπατηθηκαν,
Σαν εσενα….
που σε πισοπλατησε….
Η ιδια η ζωη σου.
Φιλε μου…
Ξεκλονισε η πορτοκαλια…
Ακλάδευτη…
Αι γερασες καημενη μου θυμηση…
Και περιμενεις τα χελιδονια
Το Φλεβαρη…
Β.Μεμου
29 Φλεβαρη 

Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2016

ανυποτακτοι....λογοι...,

Ληστεψες τα χιονια 
Από τις κορφες
Και ντυθηκες στα γιορτινα, 
Να αλητεψεις το καταχειμωνο…
Μικρη αδεσποτη,
νεραιδοπαρμενη κορη του κηπου,
παρε τα ματια μου
και κοιτα τα καμωματά σου…..
Β.Μεμου

ανυποτακτοι....λογοι.

σαν λωποδύτης,
απροστατευτος,
γδυμνος,
περασες την αρμάδα
των ασπιλων ωρων…
εκει που ασκεπής
και με τρεμουλο στα χειλη,
κοντοστεκοταν η ελπιδα
και λογοδοτουσε…
για σενα….
Για μενα….
Για τους εγεννητους
Και τους τυχερους….
Η τραπουλα…
Εχει μονο έναν Ασσο μπαστουνι…
Β.Μεμου

28/2/2016

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016

ανυποτακτοι....λογοι.

θα χωρισουν οι ωρες ασυδωτα λογια…
η παχνη νωτισε το παραθυρι μας,
σαν εψες… ρε μανα…

καλη σας νύχτα φιλοι μου

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2016

15 Φλεβαρη...του παντα

15 Φλεβαρη του παντα…
Αφιερωμενο

η νύχτα καταριόταν
από αγανάκτηση…
οι Λεμονανθοί τρυγήθηκαν
και ποδοατηθηκαν…
στρωσίδια και στρώματα
ματωμένα, σαν ξεκλωνα σταχυα,
στιβαγμενα σε βρωμικες θημωνιές.
τωρα ξέραμε γιατι οι αντιθεσεις
κυοφόρησαν αγκαλιές..
Η νύχτα βουβη τραβηχτηκε
Στην ακρη της και κερασε
Παρατολμα και ασύδοτα παραμιλητα… 
Που κουραγιο να λουστουμε τον ηλιο;
Που ελπιδα να σταυρωθει από πονο;
Που δρομος να απαγκιασει η μπορα;
Όλα ταχτηκαν στον αλυτρωτο αντιπαλο…
Και εγω…τραβηξα τις κουρτινες αποτομα…
Δεν αντεχα δυο παιδικα ματια ….
Να με ρωτανε……
ΓΙΑΤΙ;
Β.Μεμου



Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2016

ενος λεπτου σιγη

ενός λεπτου σιγη…

αετησια η ματια σας
Στα αλυσοδεμενα μονοπατια των νερων.
Λευτερο ,
Περηφανο το πεταγμα σας,
Σαν πεταγμα Αθανατων.
Τωρα…..
Τωρα …οι νοτες σιγησαν,
Τα νουφαρα μαραθηκαν
Και ξεκλιριστηκαν.
Και σεις….
Με μια σημαια τυλιγμενοι,
Γραψατε άλλη μια σελιδα
Στο βιβλιο των Αθωων.
Υποκλινομαι και γινατιζω
Στο φερετρο σας.
Ασπαζομαι το χερι της ΜΑΝΑΣ…
που την εταξε η μοιρα –σαν κάθε μανα-
να σηκωνει το σταυρο των σπαραγμων.
Δεν αρμοζουν μοιρολογια στους Ηρωες,
Τα δακρυα,
 λιπασμα για τα λιοστασια της Ειρηνης…
« ενός λεπτου σιγή»
ενός αιωνα σιγή…
είναι το μονο που θα μας κανει
να ντρεπομαστε λιγοτερο….
Β.Μεμου
12/2 2016